Við Elsa vorum í ferðalagi í Baltimore ásamt trem öðrum hjónum. Skemmtileg ferð um margt, mikið borðað.
En ég sá skó sem ég mátaði og keypti meira að segja, enda voða flottir. Það sem vakti þó athygli mína var að á kassanum stóð "metal detector friendly". Það þykir þá s.s. kostur í Bandaríkjunum að skór komist í gegnum málmleitartæki án þess að þau bípi.

Þetta segir held ég margt um það þjóðfélag sem þar er.

Bankar mega fara úr landi
Ögmundur Jónasson, alþingismaður og formaður BSRB, segir það vinnandi að senda viskiptabankana úr landi til að geta aukið jöfnuð í samfélaginu. Ögmundur segir misskiptingu og ranglæti þrífast og breiða úr sér sem aldrei fyrr. Bankarnir greiði aðeins 12 milljarða fjármagnstekjuskatt af 120 milljarða hagnaði og hóti að hverfa úr landi verði skatturinn hækkaður.
Spurning sé hvort jafnaðrsamfélaginu sé fórnandi fyrir 12 milljarða og nokkra stráka og stelpur í silkifötum. "Er þotuliðinu fórnandi fyrir meiri jöfnuð og félagslegt réttlæti? Mitt svar er já," skrifar Ögmundur.

Ég las þessi orð Ögmundar í morgun og ég er búinn að vera hálf ónýtur maður í allann dag út af þessu. Ég hef alltaf borið mikla virðingu fyrir Ögmundi og virt hann mikils (ég er btw sjalli af frjálshyggjuvængnum). En svo opnaði ég Fréttablaðið í morgun og las þessa grein. Reyndar var ég svo lukkulegur að kíkja á heimasíðu hans og sá þá að hann var að vitna í einhverja Ólínu sem greinilega er úti á túni því bankarnir greiða 18% skatt af hagnaði og svo eru 10% skattar á útgreiddan arð. En hvað um það, Ögmundur gerir hennar orð að sínum...

Ögmundur gælir þarna við það að senda bankana úr landi af því að þeir græða of mikið, allt í nafni þess að réttlæta jöfnuð. Hann setur sig í bloggi sínu samþykkann orðum þessarar Ólínu (sem hann vitnar ekki beint í) án þess að gera þessar skoðanir sínar beint.

Það vill nú svo til að ég er bankastarfsmaður í KB banka. Og var í dag á starfsdegi KB banka. Og þar voru kynntar til sögunnar tölur af því að fjármálastarfsemi í landinu er farinn að vera meira virði en ALLUR SJÁVARÚTVEGUR TIL SAMANS. Þannig að það sem situr í mér eftir daginn er þetta:

Skv. Ögmundi í gegum órædda Ólínu, er það réttlætanlegt að reka bankastarfsemi úr landi, gera hana brottræka, í nafni jöfnuðar. Vegna þess að einhverjir græða í fjársýslu, á meðan að einhver hópur hefur það skítt, þá á að reka þá úr landi sem eru búnir á örfáum árum að skapa hagkerfi sem er öflugra en allur sjávarútvegur landsins. Reka úr landi lánastarfsemina, frumkvöðlastarfsemina, styrkina, allann kraftinn sem með/frá bönkunum kemur? Þetta segir Ögmundur (vitnandi í ónefnda Ólínu) á sama tíma og Framtíðarlandið er hafið upp til himna sem einhver alhliðarlausn á framtíðaratvinnu landans, sérstaklega af vinstri-græna vængnum. What the fuck???? Hvað í fjandanum heldur Ögmundur að Framtíðarlandið sé, ef ekki sá kraftur og það frumkvöðlaafl sem einkavæðing bankanna leysti úr læðingi? Eitthvað krem úr dós? Í hvaða Never-Never landi býr Ögmundur eiginlega? 

Ég var sorgmæddur í dag jafnframt því að læra um það hvað bankinn hefur verið að standa sig vel. Maður er ég bar virðingu fyrir, mikla, er nú nakinn fyrir mér sem kjáni af eðalklassa. En er þó ekki í silkifötum eins og "stelpurnar og strákarnir í silkifötunum" í bönkunum. Hvaða banka er hann að tala um? Í hvaða útibúum eru starfsmenn/konur í silkifötum? Og á hann enga hagsmuna að gæta, verandi formaður BSRB?

KB banki borgaði í ár 9 milljarða í samanlagða skatta. Skattar bankans + skattar starfsmanna og tryggingargjöld. Er það ekkert? Er það eitthvað til að reka úr landi? Fyrir utan það hefur bankinn gefið, GEFIÐ, 600 milljónir í styrki fyrir ýmis málefni, aðallega lýknarmál, s.l. 3 ár. Í dag, kl. 4. gaf bankinn 40 milljónir til Krabbameinsfélags Íslands til að kaupa nýja byltingakennda brjóstakrabbameinsleitar vél sem eflir krabbameinsleit kvenna. Þetta vill Ögmundur reka úr landinu til að réttlæta einhvern HELVÍTIS jöfnuð!!!!!!!!! 

Ég hef sagt það áður og segi enn (Ögmundur sannar mín orð enda eðal sósíalisti) : Winston Churchill sagði: "The inherent vice of capitalism is the unequal sharing of blessings; the inherent virtue of socialism is the equal sharing of miseries." sem íslenskast: "Synd kapítalismans er ójöfn dreifing gæða, en synd sósíalismans er jöfn dreifing ömurleika."

Af hverju pirrar það mig að Ögmundur sannar mín orð og Winston Churchill?

Og þetta er maðurinn sem er formaður BSRB!!!!!!!!

P.S. Það er greinilegt að hann Ögmundur hefur nú eitthvað breytt blogginu sínu síðan á laugardaginn, dregið úr þyngd orða sinna. Það eru s.s. fleiri bloggarar af Alþingi, aðrir en Björn Bjarna, sem kunna að breyta sínum texta þegar viðbrögðin eru hörð.

Við Elsa fórum í gær á tónleika hjá Sinfóníunni. Þar voru flutt tvö verk, píanókonsert nr. 3 eftir Beethoven og 4. sinfónía Brahms. Hvoru tveggja stórkostleg verk og þótti mér þó meira til píanókonsertsins koma. Víkingur Heiðar Ólafsson, 22ja ára Íslendingur, lék á píanó og ég segi bara eins og vil meina, þetta var fluttningur á heimsmælikvarða. Þvílíkt talent hér á ferð. Enda búinn með BA í Julliard og að klára MA í sama skóla núna.

Manni vöknaði um augun nokkrum sinnum og ég ætla að sjá þennan unga mann spila aftur, það er alveg á hreinu. Hann tók svo tvö encore lög, það seinna eftir Chopin en það fyrra í óvissu. Ætla mér einnig að komast að því.

Ég bloggaði fyrir nokkru um hversu mér er illa við framkomu og gjörðir Michael Schumachers. Góður ökumaður, sennilega sá besti, en vantar þetta sem gerir þetta "real", heiðarleika. Fyrir mótið í Suzuka núna um helgina voru þeir Alonzo og Schúmmi orðnir jafnir að stigum en Schúmmi með forystu því að hann var með fleiri sigra. Mér fannst þetta skítt og svo var Schúmmi nr. 2 á ráslínu og Alonzo ekki nema fimmti. Leit ekki vel út.
Mér datt ekki í hug að vakna kl. 4:30 til að sjá Michel vinna þetta og reka næst-síðasta naglann í heimsmeistaratitil sinn. En samt sem áður vaknaði ég kl. 6, alveg óvart, og fann á mér að eitthvað mikið var að gerast. Fór á fætur, nuddaði stýrurnar úr augunum og ræsti imbann. Og viti menn, við mér blasti myndskot af Ferrari bíl Schúmma með ónýta vél, Alonzo fyrstur og með aðra hönd á heimsmeistaratitlinum. Frábært. Nú þarf hann bara að klára dæmið á Imola og Renauld að taka Ferrari í bakaríið. Svona til að sýna það að lið sem er með FIA í vasanum, beitir lúalegum brögðum og siðleysi, vinnur ekki.

Morgunstund gefur gull í mund og létta lund.

Hún á afmæl'í dag,
hún á afmæl'í dag.
Hún á afmæl'ún Elsa,
hún á afmæl'í daaaag.

Til hamingju með daginn, elskan!

Þengill Sigurjónsson á afmæli í dag. Sonur minn er orðinn 2ja ára. Við vöknuðum í morgun, feðgarnir, rétt fyrir kl. 7 og fórum fram. Stuttu síðar vöknuðu þær mæðgur, Elsa og Bríet. Þá var haldið inn í rúm þar sem sunginn var afmælissöngur fyrir Þengil, sem var ekki alveg sáttur við að við skyldum vera að syngja þetta lag. En svo fékk hann gjöf og varð glaður.

Til hamingju Þengill minn með daginn. Elsku labbakúturinn minn.

Hver ætli minnsti minnihlutahópurinn sé?
Hugmynd: Lesbískar, svartar, dvergvaxnar konur, ásatrúar, sem eru albínóar, skrolla, eru í hjólastól og stundar tásluklám.

Og hvað eiga samtök fyrir þessa einstaklinga að heita?
Samtök Lesbískra Ásatrúaðra og Fatlaðra Albínóa Dvergkvenna Sem Skrolla og Tásluklæmast?

Og hvernig skammstafar maður slíka nafnagift? SLÁFADSST? Og í daglegu kallaður SLÁFAST? Og svo þegar þessi minnihlutahópur sendir frá sér álitsgerði kemur í fréttum að "formaður SLÁFAST" segir hvað-sem-hún-segir.

Í þessum nýja minnihlutahóp er tekið á öllu sem einkennir minnihlutahópa. Húðlitur, kynhneigð, kynlífspreference, talgalli, trú, fötlun, líkamsstærð. Er ég að gleyma einhverju?

Við Elsa gengum í hjónaband í Langholtskirkju á laugardaginn síðastliðinn, 9. sept, sem er brúðkaupsafmælisdagur tengdó. Þrátt fyrir rigningarspár og byljandi rigningu um morguninn rættist mjög vel úr veðri og þegar stundin nálgaðist að ég og pabbi skyldum halda í átt að kirkjunni sá ég að það myndi rætast sem ég var búinn að tauta alla vikuna, meir í von en í sannfæringu, að það myndi sko ekkert rigna. Ég græjaði mig heima hjá mömmu og pabba á meðan að Elsa fór í kjólinn og allt það heima hjá okkur. Svo fór ég í kirkjuna og beið við altarið á meðan vinir og vandamenn streymdu inn. Við pabbi stóðum þarna og hneigðum okkur fyrir þeim er virtu okkur viðlits (furðulegt hvað fáir vita af þessum sið). Síðan kom mín verðandi eiginkona í kirkjuna rétt yfir kl. 4 og athöfnin hófst. Þvílík upplifun! Elsa var/er/verður glæsileg og Bríet stóð sig vel sem brúðarmær. Athöfnin var frábær og einlæg. Bríet og Þengill settu sinn svip á athöfnina og tónlistaratriði Kittu/Sindra og Ásgeirs/Harðar voru frábær. Ég gleymi því aldrei. Síðan var haldið út í brúðarbílinn (lánsbíl frá Heklu, nýjann Audi A6 með öllu) og haldið niður í Grasagarðinn í myndartöku hjá Sissu ljósmyndara. Þar var einnig frábær stund hjá okkur nýgiftu hjónunum á frábærum stað.
Síðan var haldið í veisluna á hótel Nordica, með smá stoppi í Berjarima, og þar biðu veislugestir eftir okkur með miklum fögnuði. Það var frábær stund að ganga þarna inn og hitta alla sína vini og ættingja sem bíða eftir að fagna með okkur Elsu þessum frábæra degi.
Veislan byrjaði fljótt og var strax augljóst að við höfðum valið vel með Nordica. Starfsfólkið stóð sig rosalega vel, öll aðstaða og umgjörð var frábær og stemmningin sem myndaðist þarna var alveg frábær. Ræður, skemmtiatriði, maturinn, hljómsveitin Vítamín. Allt var frábært og við Elsa nutum svo gestrisni Nordica í svítu frá þeim yfir nóttina.
Þetta var frábær dagur, ekkert klikkaði og það var frábært að njóta slíks unaðsdagar af þessu frábæra tilefni með sínum nánustu.
Ég set inn myndir á ljósmyndaalbúminu mínu fljótlega.

Brúðkaup í dag

Kæri lesandi. Í dag munum við Elsa ganga að eiga hvort anna. Ég hlakka svoooo til og er að stelast til að skrifa þetta hérna því það er sko nóg að gera ennþá.
Myndir munu verða birtar á heimasíðu minni, www.sigurjon.net við fyrsta tækifæri. Einnig er hægt að fylgjast betur með þessum viðburð og aðdraganda hans á www.brudkaup.biz.

Elsa var gæsuð um daginn, ég var steggjaður í gær :) Í fyrradag fékk ég fundarboð í vinnunni um að fara í franska sendiráðið með yfirmönnum mínum og ræða við sendiráðsstarfsmenn um netbankann okkar í KB banka. Og mig grunaði ekki neitt að eitthvað væri bogið við þetta. Síðan kom Sigurgeir, vinnufélagi minn og vinur, til mín í vinnunni og sagði að hann og Brynjar færu á fundinn einnig og þá fóru viðvörunarbjöllur að glyma. "Það er eitthvað bogið við þetta, á nú að steggja mig" hugsaði ég með mér. En í hádegismatnum spjölluðum við Danni um fundinn og þá var ég eiginlega sannfærður um að raunverulegan fund væri að ræða. Svo var farið á fundinn á Bimmanum hans Brynjars og þegar í sendiráðið kom stóð föngulegur hópur vina minna og vandamanna á bílastæðinu fyrir utan. Þar voru staddir Friðgeir bróðir, Tóti frændi, Þorfinnur, Sigurjón Atli, Jóngeir, Sindri mágur, og Rúnar. Nú átti að steggja mig.

Fyrsti áfangastaður var í Heiðmörk rétt við Rauðhóla. Þar var farið í M-16 og farið í fullorðins byssó. Þar var rosalega gaman allt þar til Tóti frændi fótbrotnaði. Hann var að gera árás á flaggið
liðsins míns, steig á dautt tré sem lá við mig, festi fótinn í greinunum, féll á mig og fótbrotnaði. Það var hringt á sjúkrabíl og Tóti fór með honum á slysó. Við heyrðum í honum seinna (reyndar nokkrum sinnum) og hann fór í aðgerð á fætinum um kvöldið til að laga brotið. S.s. það réðst á mig maður í fullum herklæðum og hann vaknaði daginn eftir á gjörgæslu :)

M-16 var leikið af miklum móð og skemmtum við okkur konunglega. Síðan þegar sá leikur var búinn var farið af stað í átt að Jósefsdal í gryfjuna þar. Þar mætti Þorfinnur með enduro-hjólið sitt og ég fékk að spreyta mig á krossarafærni minni, sem er orðin ryðguð og stirð af 15 ára vanrækslu. Ég þeysti á fáki fráum um brautina þar til mér var gefið merki um að hætta. Þá hélt ég í hlaðið enda uppgefinn. Svitinn var svo mikill að meira að segja nærbuxurnar mínar voru gegndrepa af svita, hvað þá hjálmurinn og allur gallinn.

Eftir mótorhjólaþeys var haldið í sundlaug Grafarvogs og farið í sund. Ég fékk þó ekki sundskýlu heldur sundbol, takk fyrir! Eins og það væri einhver hindrun. Steggjunarmeistarar áttuðu sig ekki á því að þeir voru að steggja stegg sem hafði klætt í slíkan bol áður (af illri nauðsyn). Ég fór bara í neðri helminginn og hagræddi honum þannig að bolurinn leit út eins og skýla. Síðan var farið í pottinn og tvær bunur í rennibrautinni. Þar var skorað á mig að fara í bolinn alveg og ég varð við því. Maður verður jú að taka þátt í þessu :)

Eftir sundlaugarferð var farið heim til Valda og þar var byrjað að sturta í sig og pantaðar pizzur. PAAAAAAARRRTÍÍÍÍÍÍÍ! Þungarokki blastað í botni. Anthrax, Slipknot, Metallica, Slayer. Og 10 sek. af Britney Spears upp á jókið. Ég skemmti mér vel, svo vel að ég endaði á því að faðma keramikið og leggjast í sófann. Síðan var mér skutlað heim í leigubíl og Þorfinnur fylgdi mér inn, svona til að tryggja það að ég færi alla leið heim, 100%. Strákarnir héldu svo áfram djamminu í bænum í einhvern tíma.

Ég vill þakka fyrir mig, þessi steggjum var frábær og sýndi mér hvað ég á góða vini.

Svona menn á að svifta prófinu strax og þar til þeir verða 21 árs í fyrsta lagi. Þeir hafa greinilega ekki þroska til að keyra bíl og vera í umferðinni þar sem þroskaleysi þeirra líka veldur dauða og hörmungum á hverju ári.

Þeir eru einfaldlega umhverfi sínu hættulegir.

Maður er að fylgjast með Supernova þessa dagana, nema hvað (enda rokkari í húð og hár). Og að mínu mati eru þau þrjú sem eru best. Dilana, Magni og Lucas Rossi. Og svo er maður að bera saman Magna og Lucas og þá er heppilegt að hafa séð þá báða flytja Creep með Radiohead. Og eftir að hafa hlustað á þetta nokkrum sinnum þá verð ég að segja að ég er ekki alveg viss um hvor gerir þetta betur. Magni syngur lagið betur, "hittir" lagið betur en Lucas kannski túlkar það betur því ég fæ allavega gæsahúð þegar hann tekur það.

I feel conflicted about this.

Nýtt myndaalbúm komið inn. Myndir eru frá sumarfríi okkar fjölskyldunnar og smá frá fiskideginum mikla á Dalvík.

Fyrir þá sem ekki vita það þá vorum við Elsa að opna brúðkaupsvefinn okkar á www.brudkaup.biz.

Sumarfríið kom og fór. Það var yndislegt. Það byrjaði þann 12. júlí þar sem ég flaug til Egilsstaða til að hitta fjölskylduna, Elsu og börnin, sem var komin þangað helgina áður. Síðan var haldið af stað á Bakkafjörð, nánar tiltekið á Dalhús í Bakkafirði. Þar vorum við í viku ásamt tengdó og Sigrúnu og Halla. SASarinn, Jóney og Tómas hittu okkur svo þar þann 18. og við héldum þann 19. til Egilsstaða. Þar var gist eina nótt, farið í Kárahnjúka daginn eftir viðkomu í Skriðuklaustri og svo haldið til Akureyrar. Gistum í tvo daga hjá Sigrúnu og Halla og héldum síðan til Reykjavíkur. Við vorum í bænum í nokkra daga og fórum síðan á Laugarvatn, í bústaðinn hennar ömmu, og vorum þar í nokkra daga. Þar var smá brúnka móttekin í frábæru veðri í tvo daga.
Síðan farið í bæinn og verslunarmannahelgin leið nokkuð sársaukalaust. Við Elsa fórum í brúðkaup Jóngeirs og Dísu og það var frábær viðburður, yndisleg athöfn og svo rosa djamm.

Lækjarbrekka, þar sem tíminn stendur í stað

Við Elsa fórum í hádegismat saman í dag í fyrsta sinn eftir að námi lauk hjá henni. Við fórum á Lækjarbrekku og fengum þar ágætis mat. En þetta var einstök lífsreynsla. Klukkan var um hádegi þegar við fórum inn og þar tók ég eftir því að klukka sú, er mælir tímann á Lækjarbrekku, stöðvaðist á hádegi. Tíminn stoppaði þarna. Þetta var furðuleg lífsreynsla, sérstaklega fyrir þær sakir að ekkert óvenjulegt gerðist. Lífið hélt áfram sinn vanagang í þessu tímaleysi þarna inni.

Síðan lukum við mat okkar, borguðum og fórum út. Þegar út var komið var mér litið á armbandsúr mitt og viti menn, tíminn var aftur farinn af stað og var meira að segja kominn langt yfir hádegi. Þannig að tímalega séð var eins og þetta hefði aldrei gerst. Atburðurinn var algerlega einangraður við Lækjabrekku.

Nú þarf ég aftur á móti að fara að díla við þennan tvífara minn sem varð til við þetta. Gaurinn er nákvæmlega eins og ég nema hvað að hann hagar sér eins og hann hafi fæðst í dag, man ekkert, og svo talar hann aftur-á-bak. Það verður gaman að útskýra þetta fyrir fjölskyldu minni. Að ég eigi núna tvífara/burabróður sem man ekkert sem gerðist fyrir hádegi 29.06.2006 og ekki er hægt að tala við nema aftur-á-bak (eða að maður skilji sjálfur aftur-á-bak).

Ég er algerlega búinn að missa allt álit á Michael Schumacher eftir atvikið í Mónakó þar sem hann lagði bílnum í síðustu beygjunni til að enginn gæti bætt tíma hans í tímatökum, sem þá var sá besti. Þessi álitsmissir minn á sér aðdraganda. 1994 keyrði Schumacher á Damon Hill og við það varð Hill ekki heimsmeistari heldur Schumacher. 1997 keyrði Schumacher viljandi á Villeneuve til að reyna að hindra hann í að taka fram úr sér og þar með vinna heimsmeistaratitilinn af Schumacher.
Og núna um daginn lagði hann bílnum í Mónakó.

Maðurinn kann að keyra, því er ekki að neita. Hann er jafnvel sá besti í heimi í dag. En ef það er enginn heiður, engin æra á bak við þetta þá er betra heima setið en af stað farið. Ef maðurinn getur ekki setið undir því að aðrir vinni hann á heiðarlegan máta og beitir slíkum brögðum sem ég hef talið hér upp þá á hann bara að hætta að kalla sig íþróttamann.

Ég lenti í ógurlegum veikindum í síðustu viku. Var með 40 stiga hita í tvo daga og er ennþá að ná mér. Þengill var nýbúinn að vera með sama hita, greyið litla. Hann var þó hugrakkur og duglegur, og er núna kominn á tveggja vikna pensilínkúr til að laga skaðann eftir þau veikindi.

Einnig kom það í ljós að við urðum að rifta kauptilboði okkar í Garðsstaði. Handvömm af hálfu fasteignasalans olli því að ekki var hægt að fá lán út á húsnæðið, og hann má því eiga heiðurinn að öllu því klúðri. Lesandi góður, ef þú einhvern tíma þarft að eiga viðskipti við Draumahús, hafðu varann á.

Ég fékk mér þó annað. Jeppa, Toyota Land Cruiser, breyttan á 35" dekkjum og alles. Virkilega skemmtilegur bíll. Nú verður farið að jeppast á fullu.

Nú, svo líkur í kvöld námskeiði í svifvængjum, sem ég skráði mig í. Þetta er svakalega gaman og eitthvað sem ég á eftir að leggja fyrir mig. Að fljúga.

Bríet á afmæli í dag, 4ja ára!

Litla steplan mín, Bríet prinsessa af Berjarima, á afmæli í dag. Hún er 4ja ára. Hún fagnar afmælinu sínu í dag í látleysi en afmælisveislan verður keyrð síðar. Dagsetningin er þó í óvissu.

Dúllan mín er þó lasin í dag, var allt í einu komin með hita í gærkvöldi. Þannig að ekki verður fagnað afmæli í leikskólanum í dag. Það verður að bíða.

Við Elsa fórum á Da Vinci lykilinn á sunnudaginn sl. Fín ræma. Ég var búinn að plana þetta, átti að vera óvænt ferð. Hringdi í Friðgeir bróðir og bað hann um að passa. Ég hélt að ég hefði komið því til skila að þetta væri surprise ferð. En svo kom Friðgeir heim kl. 7:30 til að passa og sagði "Hæ" og svo "Hvenær byrjar myndin". Og þar með vissi Elsa hvað til stóð :) og hún hló vel. Ég hafði s.s. EKKI komið því til skila að þetta væri leyniferð.

Jæja, þetta tekst bara næst.